--> - ارتباط معنوى با آنها پيدا كرده‌ايم ، آن كارهاى پيچيده و مشكل براى ما حل شده است و به مقصود رسيده‌ايم ، چنان كه اين موضوع براى كسانى كه خداوند ، چشم دل آنها را به نور ايمان روشن كرده است ، معلوم و مشهود است . توضيح اين مطلب سابقاً در كتاب « امامت » گذشت . دوم ، اين كه همانطور كه آفتاب پوشيدهء در ابر ، با همهء انتفاعى كه مردم از آن مىبرند ، در هر آن ، انتظار دارند كه ابر بر طرف گردد و قرص آن پيدا شود تا از آن بيشتر منتفع گردند ، در ايّام غيبت امام زمان نيز شيعيان با اخلاص ، در همهء اوقات ، انتظار آمدن و ظهور او را دارند و از اين نظر ، مأيوس نمىگردند . سوم ، اين كه كسانى كه وجود آن امام را با همهء آثار و علائمى كه دارد ، انكار مىكنند ، مثل انكار كنندگان وجود خورشيد به وقت ناپديد شدن در ابرهايند . چهارم ، اينكه گاهى پنهان گشتن خورشيد در ميان ابرها ، از آشكار بودنش براى بندگان خدا بنابر مصالحى بهتر است ، همچنين غيبت امام زمان عليه السلام براى مردم در طول غيبت ، به خاطر مصالحى ، بهتر است و به همين جهت هم ايشان از نظرها غايب گرديده است . پنجم ، اين كه هر كس به خورشيد مىنگرد ، قادر نيست آن را بيرون از ابرها ببيند ؛ بلكه گاهى ممكن است به واسطهء ضعف قوّهء ديد ، اگر در قرص آفتاب نگاه كند ، بينايى خود را نيز كه نمىتواند خورشيد را احاطه كند ، از دست بدهد . همين طور آفتاب وجود مقدّس امام زمان عليه السلام نيز بسا هست كه اگر همه او را ببينند ، زيانبخش به حال مردم است و موجب كورى دل آنها از ديدن آفتاب حقيقت مىگردد . در صورتى كه در غيبت ايشان ، چشم بصيرتشان قادر است متحمّل ايمان به او گردد ، چنان كه انسان مىتواند از لا به لاى ابر به خورشيد نگاه كند و ضررى هم نبيند . ششم ، اين كه گاهى آفتاب از ميان ابرها بيرون مىآيد . يكى به آن مىنگرد و ديگرى توجّه ندارد . همين طور ممكن است امام عليه السلام در ايّام غيبت ، براى عدّه‌اى آشكار شود ؛ ولى ديگران او را نبينند . هفتم ، اين كه اصولًا ائمّهء اطهار از لحاظ نفعى كه براى عالم وجود دارند ، همانند خورشيدند ، و تنها آنها كه كوردل اند ، نمىتوانند از اشعهء جمال آنان بهره‌مند گردند ، چنان كه در اخبار آيهء شريفهء : « مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا » ( اسرا : آيهء 72 ) تفسير به اين معنا شده است . هشتم ، اين كه همانطور كه شعاع خورشيد به ميزان روزنه‌ها و شبكه‌هاى خانه‌ها وارد آن مىشود و به قدر ارتفاع موانع خانه‌ها ، در آن مىتابد ، مردم نيز به اندازهء موانعِ حواس و مشاعرشان - كه عبارت است از شهوات نفسانى و علايق جسمانى و خود روزنه‌ها و شبكه‌هاى دل‌هاى آنهاست - و هم به قدرى كه پرده‌هاى كثيف هيولانى را از دل‌هاى خود به كنار مىزنند ، از انوار هدايت و راه‌نمايى ائمّهء طاهرين عليهم السلام استفاده مىكنند . [ انسان وقتى پرده‌هاى هواپرستى و موانع را از پيش خود بردارد ] ، مانند كسى مىشود كه در زير آسمان قرار گرفته و نور آفتاب ، بدون مانع از هر سو او را احاطه كرده است . اى خواننده ! من با اين بيان ، هشت در از اين بهشت روحانى را به روى تو گشودم . خداوند با تفضّل خود ، هشت در ديگر هم به روى من گشوده است ؛ ولى اگر ذكر كنم ، سخن به درازا مىكشد . اميدوارم خداوند متعال در راه شناسايى و معرفت ائمّهء اطهار ، هزار در به روى ما و شما بگشايد كه از هر درى ، هزار در ديگر گشوده گردد » .